Wojna, która uratowała mi życie Kimberly Brubaker Bradley to powieść historyczna, której akcja toczy się w Anglii w momencie wybuchu II wojny światowej. Jest jednak jeszcze jedna „wojna”, z którą musi zmierzyć się bohaterka, 10-letnia Ada Smith: walka o ucieczkę od swojej znęcającej się matki. Ada i jej brat Jamie mają możliwość opuszczenia Londynu i ich okrutnej „mamy”, kiedy rząd rozpoczyna ewakuację dzieci w związku z groźbą nazistowskich ataków bombowych na główne miasta. Ada i Jamie są wychowywani przez kobietę o imieniu Susan Smith, która twierdzi, że nie jest przygotowana do wychowania dzieci. Autor zawiera aktualne wydarzenia i miejsca, aby stworzyć realistyczny obraz Anglii podczas II wojny światowej, a także osobiste zmagania Adi, aby przezwyciężyć traumę i nadużycia na całe życie.
Wojna, która uratowała mi życie autorstwa Kimberly Brubaker Bradley to bestsellerowa książka, która zdobyła tytuł Newbery Honor, napisana w 2015 roku. Akcja rozgrywa się w Anglii na początku II wojny światowej w latach 1939-1940. 10-letnia Ada Smith urodziła się ze stopą końsko-szpotawą. Jej obelżywa słownie i fizycznie matka nigdy nie pozwoliła lekarzom na leczenie ani nie pomogła jej w nauce chodzenia. „Mamo” zmusza Adę do sprzątania i opieki nad jej młodszym bratem, 6-letnim Jamiem, podczas raczkowania. Jamie niedługo pójdzie do szkoły, ale „Mamo” mówi, że Ada nigdy nie opuści ich zrujnowanego londyńskiego mieszkania. Mama mówi Adzie, że jej „brzydka stopa” jest haniebna. Ze względu na miłość do Jamiego i chęć opuszczenia mieszkania, Ada postanawia potajemnie nauczyć się chodzić pomimo bólu.
We wrześniu 1939 r. Nazistowskie Niemcy napadają na Polskę, a Wielka Brytania rozpoczyna przygotowania do wojny. Rząd brytyjski oczekuje, że nazistowskie Niemcy zbombardują duże miasta, takie jak Londyn. Aby zapewnić dzieciom bezpieczeństwo, ewakuuje się je pociągami na wieś i umieszcza w rodzinach zastępczych. Ada wymyka Jamiego z domu i razem z innymi dziećmi udają się na stację kolejową. Ada i Jamie zostają umieszczeni z Susan Smith, samotną kobietą w depresji, która protestuje przeciwko temu, że nie jest w stanie opiekować się dziećmi. Jednak ustępuje i pomimo jej nalegania, że „nie jest uprzejmą osobą”, Susan jest w rzeczywistości bardzo opiekuńcza i uważna. Po raz pierwszy dzieci mają zapewnioną opiekę medyczną, regularne posiłki i wygodny dom z udogodnieniami, o których nigdy nie śniły. Ada szczególnie lubi kucyka Susan, Butter. Bycie z Butter ma działanie terapeutyczne i jest zdeterminowana, aby nauczyć się jeździć.
Ada i Jamie spędzają około roku z Susan, która bardzo się nimi opiekuje. Pomaga Adzie przezwyciężyć lata traumy i zaniedbań, które pozostawiły głębokie blizny. Ada uczy się jeździć na Butter i pomaga Fredowi Grimesowi, kowalowi, opiekować się końmi w posiadłości Thornton. Zaprzyjaźnia się z młodą Margaret Thornton i zaczyna uczyć się czytać i pisać. Ada pomaga nawet ewakuowanym żołnierzom z bitwy pod Dunkierką i staje się lokalnym bohaterem pomagającym schwytać nazistowskiego szpiega!
Wszystko się zmienia, gdy spełniają się ich najgorsze koszmary i przychodzi mama, aby je zabrać. Susan czuje się zmuszona zwrócić Adę i Jamiego ich biologicznej matce. Jednak jedyną motywacją mamy do powrotu jest to, że nie musi płacić Susan za opiekę nad nimi. W Londynie mama ponownie zamyka Adę i Jamiego w maleńkim mieszkaniu, mimo groźby zamachu bombowego. Nie kocha swoich dzieci, a Ada i Jamie szybko zdają sobie sprawę, że ich udręka będzie trwała tylko tak długo, jak długo zostaną z mamą. Kiedy mama wyjeżdża do pracy, miasto zostaje nagle zbombardowane! Ada i Jamie ledwo wychodzą z mieszkania żywi. Są oszołomieni, widząc Susan Smith przez dym, pędzącą w poszukiwaniu ich! Żałowała, że oddała dzieci w chwili, gdy mama je zabrała.
Susan, Ada i Jamie wracają do swojej nadmorskiej wioski szczęśliwi z ponownego połączenia. Ku swemu szokowi odkrywają, że dom Susan został zbombardowany, gdy ich nie było. Mieszkańcy rozpaczliwie kopią, aby spróbować znaleźć ich w gruzach. Są bardzo szczęśliwi, gdy widzą, jak rodzina wraca żywa. Gdyby Susan nie pojechała do Londynu, by uratować Adę i Jamiego, mogłaby umrzeć. Dziękuje Jamiemu i Adzie za uratowanie jej życia. Ada mówi, że „oni są równi”, ponieważ tak naprawdę to Susan uratowała życie Adzie.
WcześniejszeRozpocznij dyskusję od omówienia historycznego kontekstu wojny i podstawowych pytań, takich jak kto rozpoczął wojny lub ile wojen miało już miejsce. Poproś uczniów, aby wyrazili własne opinie na temat przyczyn wojen i sposobów ich neutralizacji.
Zapewnij różnorodne perspektywy i zachęć uczniów do myślenia z wielu perspektyw. Sprzyja to analitycznemu myśleniu i zrozumieniu, jak skomplikowane są wojny. Studenci mogą także czytać recenzje i analizy innych osób, zwłaszcza doświadczonych pisarzy i krytyków, aby zobaczyć, jak inni ludzie myślą o wojnach.
Poproś uczniów, aby omówili ważne osoby, które odegrały główną rolę w wojnach. Uczniowie mogą przeprowadzić badania na temat tych ludzi i przeanalizować ich rolę w wojnie. Zachęć uczniów, aby ustalili, jak sytuacja mogłaby potoczyć się inaczej, gdyby te osoby nie były zaangażowane.
Omów siły polityczne, gospodarcze, społeczne i kulturowe, które doprowadziły do konfliktu. Następnie przeanalizuj skutki krótko- i długoterminowe. Zachęć uczniów, aby przedstawili własne analizy dotyczące przyczyn i skutków wojny oraz czasu trwania tych skutków. Uczniowie mogą wybrać jedną wojnę i przeprowadzić badania, aby przedstawić fakty i analizę przyczyn i konsekwencji tej wojny.
Powiąż bieżące wydarzenia lub globalne problemy z wnioskami wyciągniętymi z poprzednich wojen. Uczniowie czerpią korzyści z możliwości odniesienia swojej nauki do sytuacji w świecie rzeczywistym. Powiedz uczniom, że historia zawsze się powtarza i poproś ich, aby przeanalizowali podobieństwa i różnice pomiędzy poprzednimi wojnami a obecną sytuacją na całym świecie.
Stopa końsko-szpotawa Ady jest kluczowym aspektem jej osobowości. Reprezentuje psychiczne i fizyczne uwięzienie, którego doświadczyła z rąk kontrolującej matki. Symbolicznie walka Ady o wolność rozpoczyna się w momencie, gdy uczy się chodzić pomimo bólu, jaki musi znosić ze względu na swój stan.
W wyniku II wojny światowej bohaterowie stają w obliczu zarówno przeszkód, jak i możliwości. Życie Ady i Jamiego wywraca się do góry nogami, ale także przenosi ich do bezpieczniejszego i bardziej troskliwego otoczenia. Walka zmusza ich do stawienia czoła swoim lękom i rozwoju jako ludzie. Gdy historia dochodzi do rozwiązania, czytelnicy dowiadują się, że wojna, która miała zabić ludzi, ocaliła życie kilku osób.
Kontynuacja opowieści Ady znajduje się w sequelu „Wojna, którą wreszcie wygrałam”, w którym omawiamy wyzwania, przed którymi stoi po drugiej wojnie światowej.