„Dzięki korzystaniu z produktu byli bardzo podekscytowani i nauczyli się tak wiele...”– Bibliotekarz klas K-5 i nauczyciel technologii dydaktycznych
Opowieść Douglassa jest czymś więcej niż interesującą relacją z jego trudnego życia. Narracja, napisana dwie dekady przed zakazaniem niewolnictwa, miała stanowić potężny argument przeciwko niewolnictwu. Wysuwając ten argument, Douglass posługuje się szeregiem skutecznych środków retorycznych , w tym apelami o etos, patos i logos . Storyboarding może pomóc uczniom konkretnie zidentyfikować ich przykłady i wykazać zrozumienie nie tylko argumentu Douglassa, ale także kunsztu stojącego za argumentem. W przypadku tej trójkwadratowej planszy uczniowie powinni zidentyfikować i przedstawić przykład każdego z trzech arystotelesowskich elementów retoryki. Pod każdym opisem powinni wyjaśnić swoje rozumowanie i/lub dołączyć inne pisemne przykłady, jeśli pozwala na to miejsce.
Douglass przedstawia przekonujący argument dzięki dobrze napisanej, logicznej relacji. Posługuje się wyszukanym słownictwem oraz konkretnymi, weryfikowalnymi nazwami i lokalizacjami geograficznymi. Pisze uczciwie i przyznaje kredyt tam, gdzie należy, aby uniknąć oskarżeń o niesprawiedliwą stronniczość.
Douglass szczegółowo opisuje okrutne bicie niewolników. Jego wymowny język budzi litość u czytelnika. Jego relacje są najmocniejsze, gdy opisuje, jak przerażone dziecko było świadkiem wykorzystywania innych. Pisze on: „Żadne słowa, żadne łzy, żadne modlitwy od jego krwawej ofiary zdawały się poruszać jego żelazne serce z jego krwawego przeznaczenia… Byłem całkiem dzieckiem, ale pamiętam to. Nigdy tego nie zapomnę, dopóki pamiętam wszystko."
Narracja Douglassa zaczyna się od przedmowy znanego abolicjonisty Williama Lloyda Garrisona i listu abolicjonisty Wendella Phillipsa. Ci szanowani mężczyźni występują w roli świadków, świadcząc o dobrym charakterze Douglassa. Douglass również buduje swoją wiarygodność, odmawiając wiary w przesądy i przedstawiając się jako pracowity, inteligentny, chodzący do kościoła chrześcijanin.
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Utwórz storyboard, który przedstawia przykłady etosu, patosu i logotypu z tekstu.
Poziom Poziomu 6-12
Poziom Trudności 5 (Zaawansowane / Mastery)
Rodzaj Przyporządkowania Indywidualni lub Partnerzy
Rodzaj Aktywności: Trójkąt Retoryczny: Ethos, Pathos, Logos
(Możesz również tworzyć własne w Quick Rubric ).
| Biegły 33 Points | Pojawiające się 25 Points | Początek 17 Points | |
|---|---|---|---|
| Ethos, Pathos i Logos | Elementy etosu, patosu i logo są poprawnie zidentyfikowane i opisane, a także podany jest odpowiedni cytat lub podsumowanie. Na każdym elemencie retorycznym dostępne są co najmniej 2 przykłady. | Większość elementów etosu, patosu i loga są poprawnie zidentyfikowane i opisane, a także dostarczony odpowiedni cytat lub podsumowanie. Na każdym elemencie retorycznym dostępne są co najmniej 2 przykłady. | Elementy etosu, patosu i logo są nieprawidłowo zidentyfikowane i opisane. Cytaty i podsumowania mogą nie występować lub być zbyt ograniczone. Na każdy element retoryczny można było dostarczyć tylko jeden przykład. |
| Reprezentacje Artystyczne | Sztuka wybrana do przedstawiania scen jest dokładna do dzieła literatury. Czas i stara się, aby sceny były czyste, przyciągające wzrok i twórcze. | Sztuka wybrana do przedstawiania scen powinna być dokładna, ale mogą istnieć pewne swobody, które odwracają się od zadania. Konstrukcje scen są schludne i spełniają podstawowe wymagania. | Sztuka wybrana do przedstawiania scen jest nieodpowiednia. Konstrukcje scen są brudne i mogą powodować pewne zamieszanie lub mogą być zbyt ograniczone. |
| Konwencje Angielskie | Pomysły są organizowane. Istnieje kilka lub brak błędów gramatycznych, mechanicznych lub pisowni. | Pomysły są organizowane głównie. Istnieją pewne błędy gramatyczne, mechaniczne lub pisowni. | Pomysły mogą być zdezorganizowane lub nieprawidłowe. Brak kontroli gramatyki, mechaniki i ortografii odzwierciedla brak korekty. |
Opowieść Douglassa jest czymś więcej niż interesującą relacją z jego trudnego życia. Narracja, napisana dwie dekady przed zakazaniem niewolnictwa, miała stanowić potężny argument przeciwko niewolnictwu. Wysuwając ten argument, Douglass posługuje się szeregiem skutecznych środków retorycznych , w tym apelami o etos, patos i logos . Storyboarding może pomóc uczniom konkretnie zidentyfikować ich przykłady i wykazać zrozumienie nie tylko argumentu Douglassa, ale także kunsztu stojącego za argumentem. W przypadku tej trójkwadratowej planszy uczniowie powinni zidentyfikować i przedstawić przykład każdego z trzech arystotelesowskich elementów retoryki. Pod każdym opisem powinni wyjaśnić swoje rozumowanie i/lub dołączyć inne pisemne przykłady, jeśli pozwala na to miejsce.
Douglass przedstawia przekonujący argument dzięki dobrze napisanej, logicznej relacji. Posługuje się wyszukanym słownictwem oraz konkretnymi, weryfikowalnymi nazwami i lokalizacjami geograficznymi. Pisze uczciwie i przyznaje kredyt tam, gdzie należy, aby uniknąć oskarżeń o niesprawiedliwą stronniczość.
Douglass szczegółowo opisuje okrutne bicie niewolników. Jego wymowny język budzi litość u czytelnika. Jego relacje są najmocniejsze, gdy opisuje, jak przerażone dziecko było świadkiem wykorzystywania innych. Pisze on: „Żadne słowa, żadne łzy, żadne modlitwy od jego krwawej ofiary zdawały się poruszać jego żelazne serce z jego krwawego przeznaczenia… Byłem całkiem dzieckiem, ale pamiętam to. Nigdy tego nie zapomnę, dopóki pamiętam wszystko."
Narracja Douglassa zaczyna się od przedmowy znanego abolicjonisty Williama Lloyda Garrisona i listu abolicjonisty Wendella Phillipsa. Ci szanowani mężczyźni występują w roli świadków, świadcząc o dobrym charakterze Douglassa. Douglass również buduje swoją wiarygodność, odmawiając wiary w przesądy i przedstawiając się jako pracowity, inteligentny, chodzący do kościoła chrześcijanin.
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Utwórz storyboard, który przedstawia przykłady etosu, patosu i logotypu z tekstu.
Poziom Poziomu 6-12
Poziom Trudności 5 (Zaawansowane / Mastery)
Rodzaj Przyporządkowania Indywidualni lub Partnerzy
Rodzaj Aktywności: Trójkąt Retoryczny: Ethos, Pathos, Logos
(Możesz również tworzyć własne w Quick Rubric ).
| Biegły 33 Points | Pojawiające się 25 Points | Początek 17 Points | |
|---|---|---|---|
| Ethos, Pathos i Logos | Elementy etosu, patosu i logo są poprawnie zidentyfikowane i opisane, a także podany jest odpowiedni cytat lub podsumowanie. Na każdym elemencie retorycznym dostępne są co najmniej 2 przykłady. | Większość elementów etosu, patosu i loga są poprawnie zidentyfikowane i opisane, a także dostarczony odpowiedni cytat lub podsumowanie. Na każdym elemencie retorycznym dostępne są co najmniej 2 przykłady. | Elementy etosu, patosu i logo są nieprawidłowo zidentyfikowane i opisane. Cytaty i podsumowania mogą nie występować lub być zbyt ograniczone. Na każdy element retoryczny można było dostarczyć tylko jeden przykład. |
| Reprezentacje Artystyczne | Sztuka wybrana do przedstawiania scen jest dokładna do dzieła literatury. Czas i stara się, aby sceny były czyste, przyciągające wzrok i twórcze. | Sztuka wybrana do przedstawiania scen powinna być dokładna, ale mogą istnieć pewne swobody, które odwracają się od zadania. Konstrukcje scen są schludne i spełniają podstawowe wymagania. | Sztuka wybrana do przedstawiania scen jest nieodpowiednia. Konstrukcje scen są brudne i mogą powodować pewne zamieszanie lub mogą być zbyt ograniczone. |
| Konwencje Angielskie | Pomysły są organizowane. Istnieje kilka lub brak błędów gramatycznych, mechanicznych lub pisowni. | Pomysły są organizowane głównie. Istnieją pewne błędy gramatyczne, mechaniczne lub pisowni. | Pomysły mogą być zdezorganizowane lub nieprawidłowe. Brak kontroli gramatyki, mechaniki i ortografii odzwierciedla brak korekty. |
Debates encourage students to actively discuss and analyze Douglass’s rhetorical strategies. This helps them develop deeper understanding and critical thinking skills as they defend or challenge the impact of ethos, pathos, and logos in his narrative.
Divide students into three groups and assign each group one rhetorical appeal to become the classroom 'expert' on. This fosters ownership of learning and ensures that students dig deeply into their assigned strategy.
Challenge each group to search the text for additional examples not already discussed. This builds research and close reading skills while expanding their understanding of Douglass’s argument.
Host a debate where each group presents evidence and explains why their appeal is most persuasive. This gives students real-world practice in argumentation, evidence use, and public speaking.
Lead a class reflection to discuss which rhetorical appeals were most effective and why. Help students connect these techniques to current events or persuasive writing in their own lives.
Etos jest ukazany poprzez poparcie szanowanych abolicjonistów i moralny charakter Douglassa; patos pojawia się w żywych, emocjonalnych opisach okrucieństwa niewolnictwa; logos jest demonstrowany przez logiczne, oparte na faktach argumenty Douglassa i konkretne szczegóły.
Zachęć uczniów, aby zidentyfikowali i zilustrowali jeden przykład etosu, patosu i logosu z tekstu, a następnie wyjaśnili swoje wybory na piśmie. Tworzenie storyboardów pomaga wizualizować i analizować strategie retoryczne w sposób efektywny.
Douglass używa etosu do ustanowienia wiarygodności, patosu do wywoływania emocjonalnych reakcji, a logosu do przedstawiania logicznych argumentów — wzmacniając swoją antyniewolniczą wiadomość i przekonując czytelników do swojego punktu widzenia.
Zadaniem uczniów jest stworzenie trzyczęściowego storyboardu: jeden kwadrat na ethos, patos i logos z przykładami z narracji. Poproś ich, aby zilustrowali i opisali każdy przykład, aby pokazać zrozumienie.
Etos odwołuje się do wiarygodności lub charakteru, patos do emocji, a logos do logiki i rozumu. Skuteczne przekonywanie często łączy wszystkie trzy strategie.
„Dzięki korzystaniu z produktu byli bardzo podekscytowani i nauczyli się tak wiele...”– Bibliotekarz klas K-5 i nauczyciel technologii dydaktycznych
„Przygotowuję oś czasu dziejów Napoleona i proszę [studentów] o ustalenie, czy Napoleon był dobrym, złym, czy kimś pomiędzy”.–Nauczyciel historii i edukacji specjalnej
„Uczniowie mogą być kreatywni dzięki Storyboard That i jest tak wiele materiałów wizualnych, z których mogą wybierać... To sprawia, że jest to naprawdę dostępne dla wszystkich uczniów w klasie”.–Nauczycielka trzeciej klasy